De bluesmotor van Clarksdale

Theo Dasbach
Theo Dasbach vertelt

Sam Cooke, Ike Turner, Theo Dasbach en John Lee Hooker. Vraag: Who’s the odd one out ? Antwoord: Theo Dasbach is als enige niet in Clarksdale, Mississippi geboren. Toch is hij er al 13 jaar mee vergroeid. Wie is deze man en wat is zijn missie ?

Mississippi Delta

Een groot blauw bord met witte letters laat mij weten dat ik in de Birthplace of America’s Music ben: Mississippi. Niemand minder dan Riley B. King schreeuwt zijn ongenoegen uit via het radioprogramma Bluesville op 74 Sirius XM.

 

Al trommelend op het stuur van mijn Pathfinder en vooral vals meezingend raas ik richting Indianola en Clarksdale. Vicksburg laat ik links liggen terwijl ik gas geef op Highway 61. Hier begint de Mississippi Delta volgens overlevering: ‘It begins in the lobby of the Peabody Hotel and ends on Catfish Row in Vicksburg’.

img_20180715_141423.jpg

Het gebied kenmerkt zich door uitgestrekte katoenvelden zover het oog reikt. Hier geen menselijke cotton pickers meer, maar wel grote machines die het werk op de katoenvelden hebben overgenomen. Dit is waar in de jaren 20 en 30 de bluesmuziek is geboren en waar letterlijk op een steenworp afstand Robert Johnson zijn ziel aan de duivel verkocht om zijn gitaarspel een boost te geven. ‘Blues is the roots and everything else is the fruits’, zei geboren Delta-man Willie Dixon ooit eens.

Kermit Country

IMG_20180717_150131

De beroemde Ground Zero Juke Joint van Morgan Freeman was gesloten na lunch. Op een paar repeterende jongeren na, die met engelengeduld een bluesritme aan het inoefenen zijn in een muziekklasje is het tegenover liggende Delta Blues Museum uitgestorven. Het nagebouwde houten geboortehutje van Muddy Waters is stille getuige van een arm Delta verleden. Een kleine advertentie in een autoblad had mij al eerder attent gemaakt op een uniek Rock & Blues museum, gerund door een eigenzinnige Hollander. Het logo van het museum is een Kermit the Frog zittend op de hals van een gitaar. Een knipoog naar poppenkoning Jim Henderson die in het zuiden van de Delta in Greenville is geboren. De website is zeer uitgebreid en een YouTube opname van Deak Harp brengt mij helemaal in de stemming.

Boogieman

IMG_20180717_161902Ik parkeer in 2nd Street voor het Rock & Blues Museum. Geen uitstraling voor een museum, eerder voor een winkel. Eigenaar Theo ‘Boogieman’ Dasbach (69) heeft vanmiddag vier bezoekers die hij mag rondleiden, twee Amerikanen en twee landgenoten. We hebben geluk dat Theo er zelf is. De laatste tijd heeft hij wat hulp in het museum, zegt onze gastheer, omdat hij in de ‘afbouwfase’ zit en hij het merendeel van zijn tijd in zijn woonplaats Memphis woont. ‘Let’s go inside’, roept Theo enthousiast. We worden meegenomen naar de eerste kamer: de Clarksdale Room. De muren hangen vol met gesigneerde foto’s van blueszangers. ‘Both alive and deceased’, voegt hij toe. In de hoek een heuse kapperstoel van een overleden zingende kapper. Niet zelden zijn de foto’s door Theo zelf genomen. ‘Ik liep altijd met een cameraatje rond en knipte dan maar wat. Later kwamen de blueszangers de foto’s signeren hier in het museum’.

Muziekhistorie

IMG_20180717_162340

Theo is een rasprater en brengt binnen enkele minuten lijn in de muziekhistorie die loopt van de twintiger jaren tot in de jaren zeventig. Recht voor mij een vitrine met de allereerste bluesopname op vinyl, daarnaast een vitrine met platen van Bessie Smith. Van de ene ruimte praat hij ons naar de andere. Het museum is tot aan de nok gevuld met foto’s, krantenartikelen, gitaren, singles, LP’s, een paar juke-boxen, beelden, posters, stickers, speldjes, speakers, eigen plak- en knipwerk, etc….maar alles netjes gerangschikt in (zelfgemaakte) vitrines op jaar en datum gerangschikt. Dit is passie in ultieme vorm. Niet voor alles is plaats in het museum.  Er liggen nog zo’n 2000 items in opslag: alles gerubriceerd en in kartonnen dozen opgeborgen.

Een leven na het werk

Het museum is geheel afhankelijk van veelal buitenlandse en enkele Amerikaanse bezoekers. De laatste tijd komen hier best wel wat Nederlanders’, zegt de goedlachse Theo, die geen band meer voelt met zijn geboorteland. ‘Nederland werd te klein voor me. En trouwens, het leven hier is goedkoper’. Hij heeft als expat zo’n 16 jaar op allerlei plaatsen gewerkt in het bankwezen: New York, Zwitserland, Sint Maarten om uiteindelijk weer terug te komen in Nederland. Lang in het buitenland zijn heeft onze bankman losgeweekt van zijn thuisbasis. ‘Ik was in 1978 al eens hier geweest als jonge avonturier. Later heb ik in Memphis wat property gekocht’. En dit allemaal voordat hij hier in 2005 in dit kleine stadje belandde waar niets was.

‘Het gaat om de muziek’

Filmmaker Jan Doense maakt in 2014 een film over Theo met de titel ‘Cheesehead Blues. In de laatste ruimte heeft Theo op een tafeltje een DVD speler staan. Na een gevecht met de aansluitingen en de oude tv kijken we 1 uur naar de film en besluiten dan verder te gaan. Als we langs de kassa lopen en onze gastheer bedanken, vraagt Theo onze aandacht nog even: ‘Jullie vroegen mij toch hoe ik hier terecht ben gekomen ? Ga even zitten’. Twee uur later heeft Theo in detail verteld wat zijn passie inhoudt en wat hem hier in Clarksdale heeft gehouden de afgelopen 13 jaar: ’het gaat om de muziek, om de ‘heritage’, niet op de eerste plaats om het verhaal; dat zit in de muziek’. Daarnaast komen ook de wat mindere laatste jaren als bankemployee bij zijn werkgever aan de orde. Afrondend zegt Theo: ‘Ik wil nog een boek schrijven en ook nog een CD maken met mijn piano nummers’.

Theo "Boogieman" Dasbach
Theo “Boogieman” Dasbach

Muzikanten zoals Super Chikan, Watermelon Slim, Howlin Madd Perry, Selwyn Cooper,King Fish, Big A, Big T, Terry Harmonica Bean, Sean Bad Apple en Brad Webb zijn nog graag geziene gasten. Af en toe komen ze bij Theo binnenlopen om even wat op zijn gitaren te spelen of gewoon voor een praatje. Ook organisatorisch is Theo nog behoorlijk druk. In april is het Street Blues festival tijdens Juke Joint week en in oktober zijn de 2nd Street Blues Parties tijdens King Biscuit Week & Deep Blues Festival Week.

Voldaan en enigszins moe van alle info rijden we naar Memphis, de stad van ‘Blues en BBQ’. Op weg richting het Peabody Hotel in Memphis, het einde of begin van de Delta.

 

 

Een gedachte over “De bluesmotor van Clarksdale

Reacties zijn gesloten.

ScotchWhisky.com - Magazine

Over whisky, sigaren en meer. Door Fred Blans

Modern Farmer

Over whisky, sigaren en meer. Door Fred Blans

Whisky Science

Over whisky, sigaren en meer. Door Fred Blans

Distillery Trail

Over whisky, sigaren en meer. Door Fred Blans

Malt Fascination

Fascinated by whisk(e)y.

Whiskyfun

Over whisky, sigaren en meer. Door Fred Blans

Barx Buddy

Over whisky, sigaren en meer. Door Fred Blans

SherryNotes

Over whisky, sigaren en meer. Door Fred Blans

WhiskyNotes

Over whisky, sigaren en meer. Door Fred Blans

Wine Folly

Over whisky, sigaren en meer. Door Fred Blans

Canadian Whisky

Canadian whisky reviews, news, and views

%d bloggers liken dit: