De whiskykeuze van de zaak: De Waterdrager

img_3684.jpg

De relatief kleine Vestingstad Heusden aan de Bergsche Maas kent gelukkig nog een slijterij. Mijn oog valt op de interessante whiskykeuze en ik besluit, gewapend met mijn passiethermometer, polshoogte te gaan nemen.

Speyside FumareDe exacte dag is niet meer terug te halen, maar Annelies en Henry zitten samen op de bank naar de zoveelste soapserie te kijken. Op het moment dat ze elkaar aankijken is het duidelijk voor beiden: blijven we de komende 15 jaar televisie kijken of gaan we nog iets leuks doen? De rest is in feite geschiedenis.

De Waterdrager

Breedlachend komt Henry van Helvoirt de houten draaitrap af die midden in de kleine slijterij uitkomt. Ik krijg een glas water aangeboden en kijk rond naar het uitgebalanceerde slijterijaanbod. De voormalige waterspeciaalzaak werd in 2003 door Henry en Annelies opgestart; beiden komende vanuit andere beroepen waren toe aan een nieuwe uitdaging. Ze konden toen niet bevroeden dat de kredietcrisis die in de zomer van 2007 ontstond de stop weer op de (water)fles zou doen. Al snel bleek dat water in aparte flesjes geen luxe-artikel meer was in financieel lastige tijden. Het spreekwoordelijke water stond hen aan de lippen waardoor hun initiatief al snel verdampte. Toen rond die tijd een slijter in Heusden Vesting er mee stopte, zagen Henry en Annelies hier een kans liggen om het winkelaanbod rigoureus om te gooien. In 2008 viel de gemeentelijke vergunning om drank te mogen verkopen in de Engstraat op de deurmat. Of de gedachte ook meespeelde dat er meer alcohol gedronken wordt in crisistijd weten we niet.

3807285238_6dc70290c9_bEen uithangbord met daarop een middeleeuws tafereel van een kruikensjouwer is, naar het schilderij De Marskramer van Jheronimus Bosch, op geheel eigen wijze door stadsrestaurateur René van Boxtel vormgegeven. De Waterdrager was en zou de naam blijven van de stadsslijterij in hartje Heusden.

De smaak van water

‘Moet je voorstellen dat voorheen de winkel helemaal vol stond met soorten water. Weet je, er zit zoveel smaakverschil in water. En de doelgroep was zo gevarieerd. We hadden dure Paris Hilton bling flesjes, designflesjes, gewone flesjes, rare flesjes, flesjes water met veel mineralen, leuke flesjes om opnieuw te vullen….van alles; mensen wilden het gewoon hebben. Waterflesjes werden speciaal ontworpen door ontwerpers; er was een heuse waterhype. Toen echter de crisis zijn intrede deed was het ook voor de importeurs gedaan met het waterverhaal’. Enfin, dat de smaakpapillen van ons echtpaar al geoefend waren, staat dus buiten kijf.

Proeven is de basis

Het runnen van een bedrijf vraagt om investeringen, niet alleen in het pand, maar in de totale bedrijfsvoering. Henry ging cursussen volgen om kennis op te doen rond wijn, bier en gedistilleerd en begon zich te verdiepen in de vakbladen. Ook de verschillende vertegenwoordigers schoolden het echtpaar in snel tempo bij. De Waterdrager heeft een uitgebreid assortiment van wijnen, bieren en gedistilleerd. Maar hoe bouw je dit op ? ‘Door gewoon te proeven en je eigen oordeel vormen, dat is de basis. We zijn beiden wijnliefhebbers en kunnen ook nog steeds genieten van een mooi biertje’.

Huilen om jenever

IMG_3685De Waterdrager heeft een mooi standaard aanbod op de schappen. ‘Dat moet ook. Ik heb de smaak van de stad en de zomerklanten wel in de winkel staan. Wanneer de waterpassanten aan het begin van de zomer weer de winkel binnenkomen – soms gewoon om even goedendag te zeggen –  krijg ik altijd het prettige gevoel dat de zomer weer gaat beginnen’. De gedistilleerde producten van Zuidam staan prominent in de winkel. ‘Een zeer toegankelijke jenever, prachtig. De Duitsers die hier in de haven aanleggen, zijn dol op jenever. Weet je, merken zijn naar mijn idee ook streekgebonden. Een van mijn klanten – al over de 90 – kwam regelmatig de Dujardin Gold halen en stond te huilen in de winkel toen ik hem moest vertellen dat deze fles niet meer verkocht werd. Hij kon het niet verwerken; hij was ermee opgegroeid’.

Whisky

Henry met zijn Lagavulin 16 yo
Henry met zijn Lagavulin 16 yo

In het begin was het – naast bijscholingen – vooral veel lezen, nadenken over prijs-kwaliteit verhoudingen vooral veel proeven. ‘Hierdoor ben ik de taal gaan spreken van mijn leveranciers. Annelies en ik zijn begonnen met de gangbare blended whisky’s en langzaam al ruikend en proevend vooruit gekomen. Met de Classic Malts*) zijn we begonnen’. Zelf houdt Henry van  rokerige whisky’s. ‘En ook van onafhankelijke bottelaars, maar daar is hier helaas nog geen markt voor. Van de Millstone whisky van Zuidam zullen we zeker meer flessen op de schap gaan zetten, maar dat heeft zijn tijd nodig’. Henry wordt steeds enthousiaster en pakt een van zijn favorieten van de schap, een rokerige Spey Fumare van de Speyside Distillery. Dan reikt hij hoog achter de kassa naar zijn eigen speciale whiskykeuze: de Lagavulin 16 yo. ‘Wat een geweldige Islay whisky’.

Wanneer ik De Waterdrager verlaat geeft mijn passiethermometer een bovengemiddelde stand aan. Ik weet het nu zeker: hier gaan de komende jaren nog heel veel mooie flessen over de toonbank.

*) De Classic Malts: Dalwhinnie 15 yo, Talisker 10 yo, Cragganmore 12 yo, Oban 14 yo, Lagavulin16 yo en Glenkinchie 10 yo.